Δευτέρα 30 Νοεμβρίου 2009

Σύγχρονος Στρατός

Το τελευταίο θέμα που θέλω να θίξω στην σημερινή λογοδιάρροια είναι τα χρήματα που "χάνονται" στην άμυνα.
Δεν είναι λίγες οι επιγραφές που έχουμε δει εδώ μέσα περί "Σύγχρονου Στρατού". Που είναι όμως ο σύγχρονος στρατός όταν ένα από τα πιο πολυχρησιμοποιημένα οχήματα, γνωστά και σαν STEYER, είναι τουλάχιστον 30ετίας και θέλουν κυριολεκτικά σπρώξιμο για να ξεκινήσουν; Που είναι ο σύγχρονος στρατός όταν τα κτήρια είναι ετοιμόρροπα οι μισές βρύσες δεν δουλεύουν κι οι μισοί λόχοι δεν έχουν ζεστό νερό; Αυτό είναι αναπόφευκτο όταν για να μην έχουν έξοδα αναθέτουν τις εργασίες του τάγματος σε φαντάρους που δηλώνουν τεχνίτες. Κι ο φαντάρος δεν είναι χαζός. Θα δηλώσει και πυρηνικός φυσικός αν πρόκειται να γλυτώσει έστω και τα μισά "περίεργα" του στρατοπέδου. Και δουλειά δεν θα κάνει γιατί ούτε σπίτι του είναι να το πονέσει, ούτε δουλειά του να ταΐσει την οικογένειά του.
Το πόσα χρήματα χάνονται κανείς δεν ξέρει ακριβώς. Και κανείς δεν ξέρει που ακριβώς πάνε. Όταν το κράτος δίνει κάποια χρήματα για την τροφή των φαντάρων και δεν φτάνουν στον φαντάρο ούτε τα μισά, αναρωτιέσαι Είναι κοινώς γνωστό ότι "κάποιοι" κατακρατούν τα προγεύματα, τα αναψυκτικά που γράφει το μενού και τα πρωινά και τα εκμεταλλεύονται για προσωπικό κέρδος. Για παράδειγμα, στην μονάδα μου "υποτίθεται" ότι το πρωινό μας αποτελείται από : ψωμί, τυρόπιτα, μαρμελάδες και milko. Πώς γίνεται κάθε πρωί να έχει μόνο ψωμί με μαρμελάδες; Που πήγαν τα υπόλοιπα;
Άλλος κλασσικός τρόπος εκμετάλλευσης είναι το ΚΨΜ. ΚΨΜ για όσους δεν ξέρουν είναι το Κέντρο Ψυχαγωγίας Μονάδος. Κάτι σαν κυλικείο να το πω πιο απλοϊκά Η επίσημη τιμή του νερού είναι 16 λεπτά. Εμείς το πληρώνουμε 20. Το ντόνατ 1.12, εμείς το πληρώνουμε 1.2. Ο εκάστοτε πωλητής ΚΨΜ που είναι πάντα φαντάρος, δασκαλεύεται καλά. Αν τον ρωτήσει κάποια επιτροπή, ξέρει να δώσει τις "πραγματικές" τιμές.
Θα μου πεις γιατί δεν τα καταγγέλλει κάποιος. Για τους κλασσικούς λόγους. Όλοι λέμε "αν πω τίποτα, θα με βάλουν στο μάτι και δεν θα απολυθώ ποτέ, άστο να απολυθώ και θα τα πω απ' έξω". Και μετά απολύεσαι και δεν θέλεις να έχεις καμία σχέση με αυτό και το ξεχνάς...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου